اين روزها هرچه زمان مي‌گذرد و به اربعين نزديک‌تر مي‌شويم، به خيل عاشقاني که همراه با کاروان اربعين و نه با پاي جان که با پاي دل طريقت عشق مي‌کنند، افزوده مي‌شود .شور اربعين، چنان شعوري را در دل‌هاي مردم ايجاد کرده است که زن و مرد، پير و جوان، دانشجو و طلبه، کسبه بازاري و کارمند و همه اقشار مختلف را ...

به چله‌نشيني آن اتفاق بزرگ برگشته است؛ به چله‌نشيني نيزه‌هاي شکسته و علم‌هاي افتاده؛ به چله‌نشيني هجوم دردها و داغ‌ها؛ به چله‌نشيني چکاچک شمشيرهايي که در نيام آرام نمي‌گرفتند .به چله‌نشيني آمده است، با کارواني از هم سفران جامانده.آمده با اشک‌هايي از درد عزيزان، روان.با کارواني که ناي برگشتن ندارد، ک...

حکايات خزان طولاني بود، اما دستان سبزت درخت جاويد زندگي را در دل‌هاي مدينه اي، کاشت !سال ها بود که خلقت با همه عظمتش، گستردگي‌اش، بردباري‌اش، آمدن تو را انتظار مي کشيد و چشم به راه آمدنت نشسته بود تا راز آفرينش خود را بيابد و نگين يک دانه خاتم آفرينش را بنگرد!... از آن شبي که در حرا به ميهماني آيه‌ه...

حلقه محاصره، تنگ‌تر و تنگ‌تر مي‌‌شد. حتي ديوارهاي خانه‌ات، چشم و گوش دشمنانت شده بود  .در جايي که سربازان دشمن، حلقه شده بودند در و ديوار خانه‌ات را؛ جايي که نفس‌هايت را مي‌‌شمردند، ذکرهايت را، پلک زدن‌هايت را، نمازهاي طولاني‌ات را، آيات خيس قرآني که مي‌‌خواندي.بيشتر از هر کس و هر پرنده‌اي، حال پرند...

تاريخ ورق مي‌خورد، قلم شادمانه مي‌نويسد و يازدهمين هماي اخلاص بر دوش شيعه مي‌نشيند.بوي اقاقي‌ها آسمان را بغل مي‌کند. بت‌شکن ديگري مي‌آيد تا بت‌هاي شک و کفر را براندازد .شرقي‌ترين شکوفه‌هاي شکوه، دامن دامن از آسمان مدينه مي‌باريد و شادباش فرشته‌هاي شکوفه پوش، نثار لحظه‌هاي زردرنگ و زنگار خورده زمين م...

اي  شام! اي ديوارهاي تا هميشه نامرد!صدايت، آهنگ ناموزون دشمني است، خاک در هم خواهد پيچيد آن چنان که نعره مي‌زنيچشم‌هايت گودال‌هاي جهنم است که شعله مي‌کشد بر خاکهوايت دوزخي است، آبستن حادثه‌هايي تلخ.اي شام! اي پيچيده در حرارت عصيان!آرام‌تر بزن اين تازيانه‌هاي پي در پي را که از جاي تازيانه‌ها، هزاران ...

حجابم  را دوست دارمحجاب من، چادر مشکي من استآري، چادرم را دوست دارممن اين سياهي تمام قد را دوست دارم !با تمام آرزوهاي رنگارنگ، با تمام راحتي ها، با تمام دنيا ، عوضش نخواهم کردحجاب چون چتري است در برابر باران مسموم نگاه ها ! ادامه مطلب...

معصومه  ...مدينه، به يمن حضورت نوراني ميشود و پنجره‌ها به شوق رويت، بازند. کوچه پس کوچه‌هاي مدينه، به عطر دل‌انگيزت معطر ميگردند و سروهاي آزاد، به احترامت قيام مي کنند.آرام، آرام بر پهنه گيتي حضور پر ولايتت، شکوفه به بار مي آورد و نغمه دل نواز بلبلان را به گوش مي رساند.آري! سخن از ولادت بانويي است ک...

به  روز فکر مي‌کني. جاده‌هاي تاريک را آن چنان قدم فرسوده‌اي که حادثه‌ها، چشم‌هاي جست وجوگرت را مي‌سوزانند.دست‌هايت ورق مي‌خورند لابه لاي روزها و اتفاقات.دوربينت را برداشته‌اي و قدم بر کتف‌هاي کوفته شهر گذاشته‌اي تا اتفاقي ديگر، قدم به قدم تو را همراهي کند.چشم‌هايت را باز کرده‌اي و مي‌نگري.ذهنت طعم غ...

ثانيه‌ها به کندي مي‌گذشت و قلب وطن، براي بازگشت فرزندان دليرش مي‌تپيد . ايران چشم به راه بود؛ چشم به راه جسم‌هايي که در سال‌هاي فراق و اسارت شکسته بود، ولي روح و انديشه‌شان، در حصار اسير نشده بود.اشک به ميهماني چشم‌ها آمده بود؛ نه از غم اين پيکرهاي تکيده و زخم اسارت خورده، که از شوق وصالشان و از تحق...

دلتنگي سراغم را مي‌گيرد؛ وقتي عطر انتظار، وجودم را احاطه مي‌کند. اشک‌ها مشتاقانه از ديدگانم فرو مي‌ريزد؛ آن دم که بوي جمعه مي‌آيد و بغضي بي‌محابا راه گلويم را مي‌بندد.پشت پنجره انتظار ايستاده‌ام؛ به افق چشم دوخته‌ام. دلم تنگ گريستني است که ساعتي بعد، چون سيلي ويرانگر، خانه صبرم را در هم مي‌کوبد؛ گري...

باد، هوهوکنان، خاکستر يتيمي پاشيد بر تمام خانه‌هاي بغداد و خبر، زلزله خيز، روزگار در خود فروپيچيده را تکان داد.اتفاقي شوم، بر آسمان‌ها سايه گسترانيده استگويي خورشيد در پرده کسوف افتاده!بوي کلمات سوخته مي‌آيد از دهان آسمان .عطر شهادت در هفت آسمان مي‌پيچد.صدايي جز صداي غم نمي آيد. جهان، کوچ سرخ کدام ع...

اين جا، سرزمين اشک هاست؛ بيت الحرام عبوديت و زمزم خلوص .اين جا، دل ها «هروله» قرب الهي دارند تا به «مقام ابراهيم» عبوديت و بندگي دست يابند و آن سوتر، بيابان «خم» نمايان است؛ همان جا که «غدير»ي به وسعت سعادت انسان ها پديد آمد تا فردا و فرداها، پويندگان حقيقت، در خم غدير خم، راه را از بيراهه باز شناسن...

شهر را بوي غمي آسماني در برگرفته است و تقويم عشق، به صفحه سرخ حماسه رسيده. يعني اين که ارتباطي است ميان پيراهن‌هاي مشکي که بر تن مردم شهر مرثيه مي‌سرايند، با سفيدي قلب‌هايي که در داغ حسينيان مشتعل مانده است. اين يعني ماه بي واسطگي با کربلا. ماه تلفيق با عطش، فرا رسيده است؛ تا کربلا فاصله‌اي نيستشهر ...

غروب بود و نسيم شعله ور شبانگاهي، اخگر جان هفتاد و دو کبوتر عاشق در خون غلتيده را مي‌افروخت و ترنم سوزناک پروازهاي پرپر شده را در آغوش دشت، مي‌پراکند .چشم آفتاب هنوز به ندامت بود و خيمه‌ها هنوز در شعله‌هاي شرارت مي‌سوخت. از هر طرف حادثه، لاله‌اي روييده بود. از هر سوي نگاه، نيلوفري به خون غلتيده بود....

يا امام  سجاد! اي حقيقت سجده!تو را از گريه و نيايش آفريدند، از اشک و عبوديت، از خضوع و توکل.تو را از ندبه و مناجات آفريدند، نفس نفس تسبيح بودي و هر سپيده دمي خداوند، بهشتي ديگر از نيايش تو مي‌آفريد.حزن فصيحت، کلمه به کلمه حکمت بود و جان.آسمان، سجاده خيس تو بود، هنگام که باران را مي‌سرودي و چه عارفان...